คำว่า "อกหัก"...ใครที่รักใครไม่เป็นก็คงไม่รู้จักคำนี้.. และคำว่า "อกหัก"...ถ้าใครมีความรักที่สมหวัง  ก็จะไม่รู้จัก คำ ๆ นี้เช่นกัน...

ในเมื่อคนสองคนที่มีใจที่ตรงกัน  ได้มารักกัน  ได้เดินทางในเส้นทางเดียวกัน...

ต่อมาระยะหนึ่ง...ความรักที่มีนั้น   ไม่เหมือนเดิม  ใจไม่ตรงกัน  อาจเพราะว่า  ใครคนใดคนหนึ่ง  มีใจไม่เหมือนเดิม หรืออาจจะเป็นว่า ทั้งสองคนร่วมใจกันใจไม่ตรงกัน...เป็นการใจตรงกันครั้งสุดท้าย..  คนสองคนหมดรักกัน และจากกันไป  เพื่อ "ไปเดินในเส้นทางใหม่"ที่ตนต้องการ..

กรณีคนอกหัก
เป็นประเภท...เราใจเหมือนเดิม  แต่เขา  เปลี่ยนไป เหมือนโลกทั้งโลก...ทะลายไป...
รู้สึกว่า  ตัวเองไม่มีค่า  คิดแต่ว่า  " ฉันผิดอะไร? "
เขาทำไมจากไป  ทำไม  ทำไม  และทำไม 

ณ เวลานั้น  คนอกหัก  จะกลายเป็นคนช่างคิดช่างตั้งคำถาม  คิดอะไรรกหัวไปหมด..แต่ออกจะคิดแคบไปหน่อย  คิดแต่เรื่องเขาคนนั้น...ด้วยคำถามว่า...ทำไม

ตัวอย่างของคำถามจากคนอกหัก...ที่ต้องการคำตอบจากเขา  (แต่เขาไม่อยู่ให้ตอบคำถาม)
     1.  ทำไมถึงเลิกกับเรา?
     2.  เธอมีใครใหม่หรือ?
     3.  เธอจะคิดถึงฉันไหม?
     4.  ทำไมเหงาอะไรอย่างนี้นะ...เธอล่ะ?
     5.  เธอทำอะไรอยู่นะ...?
                     ฯลฯ

คิดโทษแต่ตัวเอง....

ร้องไห้...ร้องไห้....และร้องไห้....เหมือนคนบ้า.....อยู่ดี ๆ ก็ร้องไห้.....
ทำตัวห่อเหี่ยว เสมือนหมดแรงเพราะทำงานตรากตรำ... สมองฝ่อไปชั่วขณะ....

บางที  สำหรับบางคน.....
ไม่รู้ว่าใช้สมองส่วนไหนคิด...เขาคิดทำร้ายตัวเอง   บางคนถึงกับชีวิตก็มี  
เพื่ออะไร?... พวกนี้ไม่รู้จักใช้สมองอันน้อยนิดที่ปลายนิ้วมือคิดเลย...(จริง ๆ)

เสียใจกับความรักที่มันไม่มีทางกลับมาเหมือนเดิมน่ะได้....แต่อย่าเสียใจนานนัก...

เราเสียใจ...ร้องไห้....ทำร้ายตัวเอง   จะมากน้อยเท่าไร  
"เขาคนนั้นไม่มารับรู้อะไรด้วยหรอก"

ขณะที่คุณร้องไห้...เสียใจ   คิดถึงแต่เขา  นึกถึงแต่เขา...
คุณทำร้ายตัวเอง....เขาคนนั้น  กำลังนึกถึงคนอื่น  มีความสุขอยู่กับรักใหม่ของเขา 
โดยที่เขาไม่ได้นึกถึง  ไม่ได้คิดถึงคุณแม้แต่น้อยนิดเลย...

ในเมื่อรู้อย่างนี้แล้ว...คิดอะไรได้รึยัง?

คิดซะ...เขาคนที่ทำเราร้องไห้ได้น่ะ ไม่ได้มีค่าอะไรเลย  กับชีวิตที่มีค่าของเรา  
อยู่มาได้อายุเท่านี้  ก่อนหน้านี้ไม่มีเขาเราก็ไม่ตาย ประสาอะไรกับตอนนี้  
ณ วินาทีนี้ เราจะไม่มีเขาแล้ว จะเป็นอะไรไป... 

ชีวิตมีค่า เวลาที่มีอยู่ใช้ให้คุ้มกับคนที่เขาหวังดี  รักเรา  เถอะนะ...
รักตัวเองให้มากขึ้น...มองโลกให้กว้างกว่านี้  แล้วคุณจะเห็นอะไรดี ๆ มากมาย

คนรอบ ๆ ข้างคุณ  เพื่อน ๆ  คุณ  ก็ช่วยให้คุณหัวเราะได้แค่ช่วงหนึ่งเท่านั้น....
มีแต่ตัวคุณเองเท่านั้นแหล่ะ...ที่จะช่วยให้ตัวคุณเองยิ้มและหัวเราะได้...

หาอะไรทำเพื่อที่จะได้ไม่คิดฟุ้งซ่านกับเรื่องเลวร้ายอย่างนั้นซะ....
ถึงแม้มันจะเหมือนการหลอกตัวเอง  หลอกคนอื่นว่าคุณทำใจได้    แต่ว่า  มันก็ดีซะกว่า   คุณไม่รักตัวเอง....