| |
|
ธรรมบทคำกลอน ภาค 3
1.เรื่องพระมหากาลเถระ
ยสฺส ติณโณ กามปงฺโก มทฺทิโต กามกณฺฏโก
โมหกฺขยมนุปฺปตโต สุขทุกเข น เวธติ ฯ
เปลือกตมคือกามใหญ่ผู้ใดข้าม
ย่อมงอกงามล้ำเลิศประเสริฐศรี
เพราะมิมีทุกข์คือกามตามย่ำยี
ใจสุขขีภิญโญสโมสร
ผู้ย่ำยีทุกข์คือกามข้ามพ้นได้
ไม่หวั่นในในสุขหรือทุกข์ร้อน
เพราะสิ้นซึ่งโมหะและอาทร
มิเดือดร้อนเพราะกามหนามโลกีย์ฯ
|
|
2.เรื่องพระนันทะเถระ
ยถาอคารํ ทุจฺฉนฺนํ วุฏฺฐิ สมติวิชฺฌติ
เอวํ อภาวิตํ จิตฺตํ ราโค สมติวิชฺฌติ
ยถา อคารํ สุจฺฉนฺนํ วุฏฺฐิ น สมติวิชฺฌติ
เอวํ สุภาวิตํ จิตฺตํ วุฏฺฐิ สมติวิชฺฌติ
เรือนหลังใดมุงไว้ไม่ดีนัก
ฝนก็จักหยดเกลื่อนเปียกเรือนหนอ
ดุจจิตอบรมไว้ไม่ดีพอ
ราคะก็รดรั่วหมองมัวไป
ส่วนเรือนใดมุงไว้ได้ดีทั่ว
ฝนมิรั่วหยดนองที่ห้องไหน
ดุจดังจิตสั่งสมอบรมไว้
ราคะไม่รั่วรดหมดจดเอย ฯ
|
|
|
3.เรื่องคนผู้ฆ่าสุกรชื่อว่าจุนทะ
อิธ โสจติ เปจฺจ โสจติ
ปาปการี อุภยตฺถ โสจติ
โส โสจติ โส วิหญฺญติ
ทิสฺวา กิลิฏฬฐมตฺตโนฯ
ผู้กระทำซึ่งบาปต้องอับเฉา
ต้องหงอยเหงาเศร้าโศกในโลกนี้
ครรไลแล้วไร้สุขทุกข์ฤดี
ทั้งโลกนี้โลกหน้าระอาไป
มองเห็นกรรมเศร้าหมองของตนแล้ว
ยิ่งใจแป้วหดหู่มิสู้ใส
ย่อมเดือดร้อนจริงหนาเมื่อคราไป
บาปนั้นไซร้ร้อนเดือดมิเหือดลง.ฯ
|
|
4.เรื่องอุบาสกผู้ประพฤติธรรม
อิธ โมทติ เปจฺจ โมทติ
กตปุญฺโญ อุภยตฺถ โมทติ
โส โมทติ โส ปโมทติ
ทิสฺวา กมฺมวิสุทฺธมตฺตโน ฯ
ผู้กระทำซึ่งบุญและคุณไว้
ย่อมสดใสบันเทิงและเริงร่า
ย่อมสดใสผุดผ่องทั้งสองครา
ทั้งโลกนี้โลกหน้าสุขาจริง
เขาเห็นความหมดจดอันสดใส
ย่อมสุขใจใสสดหมดทุกสิ่ง
เขาบันเทิงจริงหนาอย่าประวิง
มนัสพริ้งเพริศงามเพราะความดีฯ
|
|
5.สุกรานิ อสาธูนิ อตฺตโน อหิตานิ จ
ยํ เว หิตญฺจ สาธุญฺจ ตํ เว ปรมทุกฺกรํฯ
จะทำดีคนดีนั้นสบายมาก มิลำบากเชิดหน้าชูราศี
เพราะมิมีสิ่งใดให้ราคี งามสดศรีสมวัยผู้ใฝ่ธรรม
ส่วนทำดีคนร้ายหมายได้ยาก แสนลำบากยากแค้นสุดแสนเข็ญ
กรรมชั่วคนชั่วทำนำประเด็น กรรมชั่วเหม็นคนดี(จะ)หลีกหนีไกลฯ
|
|
สนับสนุนข้อคิดนานาสาระโดย:
แกะน้อย xchange.teenee.com
|
|
|
|
|
