หากชีวิตต้องเจอจุดวิกฤติที่สุด...
 
เป็นช่วงเวลาที่สภาพจิตใจย่ำแย่ มองไปทางไหนก็ดู เหี่ยวเฉา เหงา ไม่รักตัวเอง 
สิ้นหวังกับทางที่เลือกเดิน อิจฉาริษยาผู้ที่ประสบความสำเร็จหรือเหนือกว่าตัวเอง 
เหยียบย่ำและดูถูกตัวเองอยู่ตลอดเวลา...คอยมองโลก มองผู้คน มองสังคมไปในแง่ร้ายมันเป็นลักษณะของ..."คนที่ไม่รักตัวเอง" ...."รู้สึกว่าตัวเองไม่มีคุณค่า"....
เรามีสิทธิ์ที่จะติดลบกับชีวิตและสิ่งรอบข้างได้...แต่ถ้าเรามัวจมปลักอยู่กับความรู้สึกนั้นเรายังไม่รักตัวเอง และไม่รักใคร ๆ แล้วละก็...สิ่งเหล่านี้ก็ทำให้ชีวิตเป๋ได้เหมือนกัน...เราต้องแปรสภาพความ รู้สึกที่ย่ำแย่นั้น ให้เป็นเหมือนภาพเงาสะท้อนให้เห็นว่าถ้าเรารู้สึกอ่อนแอ และติดลบกับทุก ๆ สิ่งผลลัพธ์ของการกระทำนั้นจะออกมาเป็นเช่นไร...เมื่อเราไม่ศรัทธาตัวเอง คนรอบข้างก็อาจจะไม่ศรัทธาในตัวเราไปพร้อม ๆ กันยิ่งเราแสดงออกมาก ยิ่งจะถูกต่อต้าน ยิ่งเราถูกต่อต้านเราก็ยิ่งจะมองโลกในแง่ร้ายเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วเมื่อไหร่เราถึงจะหลุดพ้นจากสภาพที่มันเลวร้ายนั้นได้...มีคนเคยบอกไว้ว่า ..."คุณค่า..ไม่ใช่สิ่งที่เราเดินไปเจอแบบเกมล่าสมบัติ..แต่คุณค่า คือสิ่งที่เราสร้างขึ้นมาเอง"เพียงแค่เราลองหยิบยื่นความศรัทธาให้กับตัวเอง ไม่ยึดติดกับความโชคดีของผู้ใดไม่ทับถมตัวเองในทุก ๆ เรื่อง โดยเฉพาะสถานะและความเป็นอยู่และเป็นไป
 
"อย่าซ้ำเติมตัวเอง...อย่าดูถูกตัวเอง"
 
ลองมองความเป็นจริงของโลกใบนี้ดูสิ ยังมีผู้คนที่เขาลำบากกว่าเรา ทุกข์ยากกว่าเรา เขาด้อยกว่าเราเขามีปัญหาชีวิตมากกว่าเราอีกเยอะแยะมากมายเราโชคดีแค่ไหน ที่ตื่นขึ้นมาในตอนเช้ามีสุขภาพดี ไม่เจ็บป่วย ซึ่งมีคนอีกเป็นล้านที่ไมมีชีวิตรอดผ่านสัปดาห์นี้ไปได้เรายังโชคดีกว่าคนอีก 500 ล้านคนบนโลกนี้ ที่เขาต้องอยู่ในสภาพสงคราม ติดคุก ถูกทรมาน และอดอยากเรายังร่ำรวยกว่าคนอีก 7.5% ของโลกนี้ ที่เขาไม่มีอาหารเก็บไว้ในตู้เย็น ไม่มีเสื้อผ้าใส่ ไม่มีแม้กระทั่งบ้านลองค้นหาทางออกให้กับตัวเองดู แม้ว่าวันนี้จะยังมืดมน หรือไม่มีใครสักคนที่เข้าใจในตัวเราแต่เราต้องเข้าใจตัวเอง สร้างพลังใจพลังภายในให้กับตัวเอง
 
"เราทุกคนมีแสงสว่างที่อยู่ในหัวใจคอยส่องนำทางอยู่แล้วคนละ 1 ดวงขึ้นอยู่กับว่าเราจะมองเห็นมันหรือไม่เห็นและรู้จักนำมันมาใช้หรือเปล่า...ก็เท่านั้น" *