เมื่อต่างชาติพูดถึงคุกไทย “ผมเชื่อแล้วว่านรกมีจริง”!!!


เดวิด แมคมิลแลน ถูกจับที่เยาวราช ประเทศไทย ในข้อหาลักลอบขนยาเสพติดเข้าประเทศ อันที่จริง เค้าติดคุกมาแล้วหลายประเทศทั่วโลก แต่เรื่องจากเงินหนาและมีเส้นสายเยอะ จึงทำให้ออกมาได้อย่างสบายๆทุกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาถูกส่งตัวไปที่เรือนจำคลองเปรม แต่สุดท้ายเขาก็สามารถแหกคุกออกมาอีกจนได้ เพราะได้ความช่วยเหลือจากพรรคพวกทั้งในและนอกคุกนั่นเอง

และหลังจากหนีออกมาได้ เขาก็ได้เขียนหนังสือชื่อ ESCAPE ซึ่งเนื้อหามีดังนี้ สภาพห้องขังของเรือนจำประเทศไทย มีสภาพเหมือนปลากระป๋องเพราะมันแคบและอึดอัดสุดๆ 1 ห้องต้องอยู่ด้วยกันถึง 25 คน และมักจะชกต่อยกันอยู่เป็นประจำ

แต่ผมก็ไม่ได้แล้งน้ำใจหรอกนะ เพราะผมก็ได้ชวนนักโทษชาวต่างชาติอีก 5 คนหลบหนีไปด้วยกัน แต่พวกเขาก็ไม่เอาด้วย เพราะเคยมีคนถูกจับได้และโดนลงโทษด้วยการถูกขังไว้ในกล่องเหล็กแล้วตากแดดร้อนจัด และสุดท้ายก็ตายเกลี้ยง จึงทำให้ผมแหกคุกออกมาได้เพียงคนเดียว

และการแหกคุกที่นี่ก็ไม่ยากเลย เพราะมีการติดสินบนกันอย่างมากมาย ผมแค่ต้องจ่ายนิดๆหน่อยเพื่อแลกกับเลื่อยตัดเหล็กอันเล็ก ในทุกๆวันผมต้องแอบเลื่อยตัดลูกกรงอย่างช้าๆและระมัดระวัง เพราะหากถูกจับได้ผมคงตายแน่ๆ และในที่สุดมันก็เปิดออก ผมค่อยๆย่องออกมาตามทางเดินโชคดีที่วันนั้นผู้คุมเหลืออยู่เพียงคนเดียว เพราะคนอื่นชอบแอบหลับ ทำให้ผมปีนข้ามรั้วออกมาได้อย่างง่ายดาย ซึ่งหลังจากออกมาได้ ก็มีคนมารอรับผมและพาผมไปทำหนังสือเดินทางปลอมและบินออกประเทศไทยทันที

ปัจจุบัน เดวิด แมคมิลแลน อาศัยอยู่ที่ประเทศอังกฤษอย่างถูกกฏหมาย แต่ถึงยังไงนาย แมคมิลแลน คนนี้ก็ยังเป็นที่ต้องการตัวของประเทศไทยและออสเตรเลียอยู่ดี


เมื่อต่างชาติพูดถึงคุกไทย “ผมเชื่อแล้วว่านรกมีจริง”!!!


แฮรี นิโคไลเดส ถูกจับในข้อหา หมิ่นระบอบพระมหากษัตริย์ แห่งประเทศไทย จึงทำให้เขาต้องติดคุกเป็นเวลานานถึง 3 ปี และนี่คือสิ่งที่เขาถ่ายทอดให้ผู้คนได้รู้ถึงสภาพในคุกของไทย ว่าของจริงนั้นมันเลวร้ายกว่าที่พวกคุณจินตนาการเอาไว้เสียอีก

พวกเราต้องตื่นตั้งแต่ 6 โมงเช้าและถูกเรียกนับชื่อในคุก ห้องขังของผมมีขนาดกว้างมากกว่า 4 เมตร และยาว 12 เมตร จุนักโทษได้ 50-60 คน ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นคนไทย ส่วนใหญ่เป็นฆาตกรและนักข่มขืน ห้องขังมีห้องน้ำเพียง 1 ห้อง ซึ่งเป็นแค่รูที่เจาะลงพื้น แทบไม่มีระบบระบายอากาศ ผมต้องนอนใส่หน้ากากเพื่อป้องกันวัณโรคและปอดบวมซึ่งเป็นโรคที่แพร่หลายในคุก ผมได้อยู่ในห้องขังมาได้ 5 เดือนตั้งแต่ถูกจับในเดือนกันยายนที่แล้ว

หนังสือที่ผมแต่ง "Verisimilitude" เป็นการพยายามเขียนทำนองนวนิยายแบบมือใหม่ครั้งแรกของผม ตีพิมพ์ออกมาเพียง 50 เล่ม และขายได้เพียง 7 เล่ม ผมรักเมืองไทยและเคารพราชวงศ์ ผมไม่เคยมีความตั้งใจจะโจมตีใคร

อาหารเช้าผมดื่มน้ำเต้าหู้และขนมปังกรอบ นักโทษอาบน้ำและโกนหนวดรอบๆรางน้ำที่มีคราบสกปรกลอยฟ่อง น้ำถูกเปลี่ยนอาทิตย์ละครั้ง ต่อมาก็มีการประชุม พวกเราได้ยืนเคารพธงชาติ พวกเราได้ถูกสั่งให้สวดมนต์ต่อหน้าพระพุทธรูปสีทององค์ใหญ่ ผมต้องใช้เวลาในการรวบรวมความคิดเพื่อคิดถึงคนที่ผมรัก


เมื่อต่างชาติพูดถึงคุกไทย “ผมเชื่อแล้วว่านรกมีจริง”!!!


ผู้คุมได้พูดอบรมเป็นเวลานานเป็นภาษาไทย ผมเดาว่าเป็นการพูดถึงมารยาทในการอยู่ร่วมกันในคุก

ผมได้ถูกพาขี้นไปชั้นบนกับนักโทษต่างชาติคนอื่นๆ เพื่อทำความสอาดคุกอีกด้านหนึ่ง

หลังจากนั้นก็เป็นเวลาพักเพียงครู่เดียว ผมใช้เวลาเดินดูรอบๆ แต่เป็นเรื่องช่วยไม่ได้ที่ผมจะต้องพบกับนักโทษที่อ่อนแอกระปลกกะเปลี้ย นั่งอิดโรย เช่นนักโทษที่เป็นวัณโรค ผมรู้สึกถึงความตาย ผมพยายามที่จะใช้เวลาของผมตอบจดหมายที่มีมาหลายฉบับ จดหมายทำให้ผมมีชีวิตอยู่ได้

มีการอนุญาตให้เข้าเยี่ยมพวกเราได้วันละ 30 นาที เว้นวันสุดสัปดาห์และวันหยุด เป็นเรื่องที่ยากที่สุดของผมที่จะกลับไปห้องขังหลังจากหมดเวลาเยี่ยมจากครอบครัวหรือเพื่อน ผมต้องร้องไห้เมื่อคิดว่าคนเหล่านั้นต้องเผชิญกับความทุกข์เพียงใด

ถึงเวลาเที่ยงจะมีสัญญาณกระดิ่ง อาหารเที่ยงส่วนใหญ่จะเป็นก้างปลาในน้ำร้อนที่เผ็ดมากกับข้าว ผมได้ลองทานดูและรู้สึกไม่สบาย

ผมไม่อาจจะล้มป่วยได้ แค่ความเครียดจากความคิดนี่ก็เหลือพอแล้ว ดังนั้นครอบครัวผมได้ส่งไก่และสลัดมาให้ผมทุกวัน

มีแมว 20-25 ตัวที่วิ่งไปมาในห้องโถงต่อหน้านักโทษทั้งหลาย นักโทษบางคนเอาบุหรี่ยัดปากแมวทั้งหลายหรือทำในสิ่งที่เล่าออกมาไม่ได้กับแมวเหล่านั้น

ผมต้องเดินเท้าเปล่าเกือบตลอดวัน ส่วนหนึ่งก็เป็นเรื่องการป้องกันความปลอดภัยเพื่อป้องกันไม่ให้พวกเราปีนรั้วลวดหนามที่เดินกระแสไฟไว้ และอีกส่วนหนึ่งก็เป็นธรรมเนียม แต่พื้นมีเศษก้างปลาเต็มไปหมด ทั้งน้ำลายและอ้วกแมว เท้าของผมจะดำปี๋

ผมถูกพาไปขี้นศาลด้วยกุญแจมือและโซ่ตรวน เป็นแบบยุคกลางจริงๆ มันทำให้เรารู้สึกด้อยค่าและทำให้ข้อเท้าเกิดรอยช้ำและมีแผลฉีกขาด มันทำให้คุณรู้สึกว่าคุณได้กระทำความผิด

มีคนพูดว่าแบบนี้ทำให้ใครก็ได้เข้าถึงตัวได้ง่ายในคุก ดังนั้นผมจะต้องตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา

ผมได้พบกับนักโทษที่มีสีสรรบางคน อย่างเช่น วิคเตอร์ เบ้าท์ ผู้ต้องสงสัยคดีนายหน้าขายอาวุธชาวรัสเซีย ไม่หยิ่ง พูดเสียงเบาๆ

วิคเตอร์ให้กระเทียมผมในวันก่อนหน้า และให้ผมตรวจทานต้นฉบับของประวัติของเขา ผมยังไม่ได้อ่าน หลายๆคนได้ให้ต้นฉบับเกี่ยวกับเรื่องราวชีวิตและคดีของเขา พวกเขาคิดว่าผมคือนักข่าวของบีบีซีกระมัง

บ่าย 4 โมง พวกเราต้องถูกคุมขังไปจนถึง 6 โมงเช้า ที่นอนของผมขนาดกว้าง 1 ฟุต ขนาดยาวเท่าตัวผม ผมไม่สามารถพลิกซ้ายหรือขวาโดยไม่เบียดนักโทษคนอื่น ผมไม่สามารถยืดขาโดยไม่เตะนักโทษคนอื่น

ในวันเฉลิมพระชนมายุ 81 พรรษาของกษัตริย์ ผมมองเห็นพลุจากที่ไกลลิบๆ นักโทษบางคนร้องให้ และสรรเสริญบุคคลผู้ซึ่งไม่เพียงแต่เป็นกษัตริย์ของพวกเขา แต่เป็นบิดาแห่งพวกเขาด้วย ผมอาจจะไม่ใช่คนไทย แต่ผมเป็นลูกชาย และผมรู้ว่าความรักที่มีต่อพ่อเป็นอย่างไร ผมร้องขอการอภัยโทษ ผมสวดมนต์ให้กษัตริย์ได้ทรงมองเห็นความทุกข์ทรมานของผม เพื่อผมจะได้ชื่นชมกับพระเกียรติของท่าน

เมื่อผมทานไก่เสร็จ นักโทษไทยคนอื่นขอเศษอาหารที่เหลือจากผม

ไฟนีออนได้เปิดสว่างทั้งคืน ผมใช้กล่องหนุนหัวนอนหลับ ผมนอนพลิกซ้ายพลิกขวาบนที่นอนบางๆ บนพื้นที่แข็ง และนักโทษต่างชาติได้บอกกับผมว่าแล้วมันจะผ่านไป ซึ่งเป็นภาษิตโบราณแต่เป็นเรื่องจริง แต่เวลาช่างผ่านไปอย่างเชื่องช้าเสียเหลือเกิน

ปัจจุบัน มีการพระราชทานโทษ แฮรี่ นิโคไลต์ส และ เนรเทศกลับออสเตรเลีย หลังถูกประชาคโลกกดดันหนัก และรัฐบาลออสซี่ล็อบบี้รัฐบาลไทยอย่าต่อเนื่อง


เมื่อต่างชาติพูดถึงคุกไทย “ผมเชื่อแล้วว่านรกมีจริง”!!!

ขอบคุณที่มา ::::: dek-d/cammy :: flagfrog.com


เครดิต :
 

ข่าวดารา ข่าวในกระแส บน Facebook อัพเดตไว เร็วทันใจ คลิกที่นี่!!
กระทู้เด็ดน่าแชร์