| |
เศรษฐีคนหนึ่งอยู่กรุงเทพฯ
เป็นนักสะสมซากสัตว์ เขาสัตว์งาช้างหนังเสือเต็มบ้านไปหมด
ทุกเสาร์>อาทิตย์ก็ออกไปล่าสัตว์ เมียมีลูกอ่อนอายุประมาณ>3 เดือน
วันหนึ่งขณะออกล่าสัตว์ เห็นลูกลิงตัวหนึ่งสวยน่ารักขนสีขาวแปลกมาก
อยากได้มาเลี้ยงที่กรุงเทพ ก็ปรึกษากับพรานป่าคนนำทางว่า
ทำอย่างไรจึงจะได้ลูกลิงมาเลี้ยง
พรานป่าบอกว่า โดยสัญชาตญาณลิงจะรักลูกมากรักสุดชีวิต
ตราบใดที่แม่ลิงยังไม่ตายไม่มีใครสามารถเอาลูกมันออกจากอกได้ มันสู้สุด
ชีวิต
|
|
|
สุดท้ายเศรษฐีตัดสินใจ
ยิงแม่ลิงตายแล้วเอาลูกลิงสีขาวมาเลี้ยงที่กรุงเทพฯ เมื่อยิงแม่ลิงตาย
ก็เอาเนื้อไปแกง ให้ลูกน้องถลกหนังเก็บหนังไว้ประดับบ้าน
พอกลับถึงกรุงเทพฯ ก็เอาลูกลิงเลี้ยงไว้ในบ้าน
หยอกล้อวิ่งเล่นกับลูกลิงเป็นที่สนุกสนาน
ส่วนหนังลิงตัวแม่มันยังสดอยู่มีกลิ่นเหม็น
ก็เอาไปตากแดดที่ลานจอดรถหน้าบ้าน
|
|
ช้าวันหนึ่ง ขณะเมียเศรษฐีกำลังให้นมลูกกิน
ในห้องรับแขกหน้าบ้าน เมียร้องไห้โฮดังลั่นบ้าน
เศรษฐีตกใจวิ่งลงมาจากชั้นบน โผเข้าไปกอดเมียและลูกไว้
ใบหน้าตกใจสุดขีด พยายามถามเมียว่าเกิดอะไรขึ้น
เมียไม่ยอมตอบเอาแต่ส่ายหน้าแล้วก็ร้องไห้
หันไปมองหน้าลูก กำลังหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข.
|
|
นั่งปลอบเมียอยู่สักครู่ พอเริ่มตั้งสติได้
ถามเมียว่าเกิดอะไรขึ้น ตกใจเรื่องอะไรร้องไห้เรื่องอะไร
เมียไม่ยอมพูดแต่ชี้มือไปที่ลานจอดรถหน้าบ้าน
เศรษฐีมองตามไป เห็นภาพถึงกับผงะตกใจน้ำตาไหล
ไม่รู้ว่าลูกลิงที่เอามาเลี้ยงไว้ หลุดออกไปนอกบ้านตั้งแต่เมื่อไหร่
|
|
มันออกไปดูดนมแม่ที่เป็นหนังแห้งตากไว้ที่โรงรถ
ดูดเสร็จมันก็ก้มลงกอดแม่ น้ำตาไหล
เศรษฐีและเมียทนดูไม่ได้ร้องไห้โฮ
คุยกันว่าถ้ามีคนทำกับครอบครัวเราอย่างนี้บ้าง
เราจะรู้สึกอย่างไร จะเศร้าโศกเสียใจทุกข์ทรมานใจขนาดไหน?
|
|
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เศรษฐีสั่งให้เอาซากสัตว์ที่สะสมทั้งหมด
ไปเผา เอาลูกลิงไปปล่อยในป่า เลิกออกล่าสัตว์
เข้าวัดทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้แม่ลิง และขออโหสิกรรม
ทุกครั้งที่ทำบุญจะขอพรทุกครั้งว่า ขออย่าให้มีใครมาทำกับครอบครัวเรา
เหมือนกับที่เราได้ทำกับครอบครัวลิงตัวนั้นเลย อาตมาจึงขอฝากไว้ว่า
ถ้ารักลูกของเราจงอย่าทำร้ายลูกคนอื่น ถ้าอยากให้ครอบครัวของเรามีความสุข
จงอย่าทำร้ายครอบครัวคนอื่น.
|
|
แหล่งที่มา: บอร์ดรวมเรื่องน่าอ่าน
|
|
|
|
|
