กระต่ายกับเต่า



กระต่ายกับเต่า

มีอยู่มาของวันหนึ่ง ได้มีกระต่ายผ่านมาพบกับเต่าตัวหนึ่งเข้า ซึ่งเต่าตัวนั้นกำลังคลาน
ต้วมเตี้ยมอยู่ อย่างไม่ทุกข์ไม่ร้อนตามปกติธรรมดาของมันมาเรื่อย ๆ อะไรทำนองนั้น ...กระต่ายจึงได้ร้องทัก กับเจ้าเต่าออกไปว่า " ไง ! เล่าเจ้าเต่าขาสั้นจอมอืดอาด แต่ว่าไปนะ..ข้าละก็ไม่เข้าใจจริง ๆ เลยว่า ทำไมเจ้าน่ะถึงได้ชอบแต่ที่จะเดินต่วมเตี้ยม..
วันทั้งวันปีทั้งปี ก็ไม่เห็นที่จะมีอะไรดีหรือเปลี่ยนแปลงไปในทางไหนได้เลยสักกะอย่าง
ข้าละเบื่อ! " ส่วนเจ้าเต่าเมื่อ ได้ยินกระต่ายพูดเหมือนล้อเลียนดูถูกตนเข้าเช่นนั้น ก็ให้
เป็นนึกโมโหขึ้นมา จึงได้ร้องตอบกลับไปว่า " อะไรกันเดินhttp://variety.teenee.com/foodforbrain/topic_add2.php
กรุณาโพสข้อความที่สุภาพ และไม่ผิดกฎนะครับของข้าอยู่ดี ๆ ก็มาว่าดูถูกกัน
อย่างนี้ได้ยังไงเล่า เจ้ากระต่ายนี่ก็ ! ถึงแม้ขาของข้านั้นจะสั้นคลานช้า ก็ไม่เห็นที่จะเกี่ยวอะไรกับเจ้าสักนิดเลยนี่.. แต่ว่าข้านี่น่ะ ก็มีที่ดีเลิศเรื่องความอดทนอยู่นะจะบอกให้...ถ้าพูดถึงเรื่องนั้นแล้ว..ข้าหละก็..
ไม่เคยที่จะแพ้ใครเลยทีเดียว ! "

และด้วยความที่นึกโมโห ที่เดินอยู่ดี ๆ แล้วมาโดนดูถูกเข้าอย่างนั้น เต่าจึงพูดท้าทายขึ้นอีกด้วยว่า " เอา
อย่างนี้ก็ได้ มาแข่ง กันดีกว่าไหม ? ว่าใครจะเป็นผู้ที่จะไปถึงที่บนยอดภูเขานั่นก่อนกัน..ว่าไง ! " เจ้ากระต่ายเมื่อได้ยินเต่าพูดท้าประลองแข่ง เข้าอย่างนั้น ก็เอามือกุมท้อง แล้วหัวเราะเป็นการใหญ่เลย
ีเดียวทีนี้ "อะไรกัน..ช่างเป็นเรื่องที่น่าสนุกเสียจริง ๆ ที่เจ้าว่า และท้าข้าดวลมานี่น่ะ ฮ่า ๆๆๆ เจ้าไม่รู้เรอะ
! ว่าข้านี่น่ะ วิ่งเร็วเป็นที่สุด..ฮ่า ๆๆๆ " กระต่ายเริ่มคุยโว "ข้าไม่สนหรอก" เต่า ตอบ "เฮ้! เจ้าพูดอย่างนี้ก็แสดงว่าเจ้าแน่ใจแล้วนะ ! งั้นตกลงเจ้ากับข้ามาวิ่งแข่งกันเดี๋ยวนี้เลย รับรองว่าไม่มีทางที่
ี่เจ้าจะ ชนะข้าไปได้หรอก แล้วก็อย่างแน่นอนเสียด้วย..ฮ่า ๆๆๆ " กระต่ายร้องท้าทาย พร้อมกับเที่ยวไปเรียก
พวกพ้อง และบรรดาสัตว์ ต่างๆให้พากันมาดู เพื่อเป็นสักขีพยานกับการแข่งขันอย่างมากมาย

ดังนั้นที่ชายป่าจึงเกิดการแข่งขันระหว่างกระต่ายกับเต่าขึ้นมาในบัดดล....พอสิ้นเสียงของสุนัขจิ้งจอก
ซึ่งบอกสัญญาณออกวิ่ง ให้เท่านั้น กระต่ายก็ทะยานออกวิ่งนำหน้าไปในทันที แล้วมันยังหันหน้ามาพูดเป็นทีเยาะเย้ยให้กับเต่าอีกด้วยว่า "ข้าจะไป นอนรอเจ้าที่เส้นชัยนะ..ฮ่า ๆๆๆ " กระต่ายหันมาตะโกนใส่เต่าด้วยเสียงอันดัง และเมื่อกระต่ายวิ่งไปได้สักพัก มันจึงหยุด วิ่งพร้อมกับหัน
มามองข้างหลัง ซึ่งไม่เห็นแม้แต่เงาของเต่า "โธ่! เจ้าเต่าขาสั้นจอมอืดอาด เอ๊ย..ไม่เจียมตัวซะเลย คิดจะมา แข่งกับข้าผู้ที่วิ่งไวปานสายลม...ฮ่า ๆๆๆ เดี๋ยวเถอะ! เจ้าจะต้องได้อายจนเรียกว่าแทบจะต้องแทรกแผ่นหนี
เอาเลยทีเดียว ฮ่า ๆๆๆ" มันให้เป็นนึกกระหยิ่มใจเป็นอย่างมากเลยหละ..

ข้างฝ่ายเต่านั้น ก็ค่อยๆ คลานตามภาษาของมันไปเรื่อย ๆ และถึงแม้ว่าขาจะสั้นคลานได้เชื่องช้า มันก็ไม่ปริปากบ่นว่า อะไรออกมาเลยสักคำ มันได้แต่ก้มหน้าก้มตาคลานของมันต่อไป เรื่อย ๆ และอย่างอดทน "พยายามเข้าน่ะท่านเต่า" บรรดาสัตว์ ต่างๆ บางกลุ่มที่มารวมกันเพื่อมาดูเป็นสักขีพยานกับการแข่งขันครั้งนี้ทั้งหลายนั้น ต่างก็ส่งเสียงให้กำลังใจกับเจ้าเต่ากันเป็นการ ใหญ่ แต่ก็มีสัตว์บางพวกทีเห็นความเชื่องช้าของเจ้าเต่า แล้วต้องเอามือกุมท้องหัวเราะเสียงดัง แล้วพูดทั้งหัวเราะว่า " ท่าน เต่า ๆ แต่เราว่านะ ท่านนี่ช่างเป็นผู้ที่เดินได้ช้าที่สุดในโลก ! เลยนะจะบอกให้ ฮ่า ๆๆๆๆ " ข้างฝ่ายกระต่ายเมื่อรอแล้วรออีก รอเท่าไหร่ ๆ ก็ไม่เห็นว่าจะมีทีท่าที่เจ้าเต่าจะโผล่หัวออกมาให้เห็นสักที...มันจึงให้เป็นเบื่อหนาระอาใจเป็นอย่างมาก... และเมื่อมันเดินมาจนถึงใต้ขอนไม้ขอนหนึ่ง มันจึงเข้าไปนั่งพักใต้ขอนไม้ที่เห็นนั้น ซึ่งมันหมายจะเอาเป็นที่ดักรอการมา ขอไม่น่าเลยเรา" กระต่ายพึมพำในใจเบาๆ ด้วยความ อับอาย มันจึงมุ่งหน้าหลบหนีออกจากป่าแห่งนั้น แล้วก็ไม่ยอมหวนกลับมาอีกเลย...

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า " อย่าประมาทหรือดูถูกผู้ที่ต่ำต้อยหรือด้อยกว่าเรา "

เครดิต:
 
โพสโดย : !ดกไก่ กูจะจรรโลงโลกด้วยสองมือกูเอง ( สมาชิกไอดีที่ 41512)

ข่าวดาราบน Facebook อัพเดตไว เร็วทันใจ คลิกที่นี่!!


คุณ : :D
สถานะ : บุคคลทั่วไป

ความคิดเห็นที่ 5 [อ้างอิง]
thank you


[ วันจันทร์ ที่ 4 มกราคม 2553 เวลา 21:50 น. ]
" ประกาศ "
ละเว้นการทำผิดศีล โดยไม่ส่งข้อความที่สร้างความไม่สบายใจกับผู้อื่น
ความเห็น : 
เพศ : 
 ชาย    หญิง    ไม่ระบุ
โดย : 
กรุณากรอกรหัสให้ตรงกับภาพ :
 

ทางทีมงานไม่ขอรับผิดชอบข้อความต่างๆ ขอให้ผู้โพสรับผิดชอบตัวเอง และรับผิดชอบต่อสังคม
ถ้าข้อความใดส่งผลต่อประเทศชาติ ทีมงานพร้อมจะส่งรายละเอียดให้เจ้าหน้าที่ เพื่อตามจับตัวผู้กระทำผิด