จงระวังกับดักความสำเร็จทั้ง 9 ประการ

ความสำเร็จชักนำพฤติกรรมที่เป็นภัยคือ ขาดความเร่งรีบ มีทัศนคติ ปกป้องและหลงตัวเอง และคิดแบบอภิสิทธิ์ชนสิ่งเหล่านี้นำไปสู่การยึดติดวิธีคิดแบบดั้งเดิม ที่ร้ายที่สุดคุณเชื่อว่า สิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้คุณประสบความสำเร็จ จะทำให้คุณประสบความสำเร็จตลอดไป ผมเชื่อว่ามีอยู่ 9 กับดักที่คนหรือองค์กรที่ประสบความสำเร็จมักจะติดอยู่บ่อยครั้ง

กับดักที่ 1 เมินเฉยยึดติดกับวิธีหารายได้ในอดีต

รูปแบบธุรกิจหรือช่องทางหารายได้ในทีนี้หมายถึงสิ่งที่คุณทำหรือวิธีที่คุณเม้นมันรวมถึงประเด็น เช่นการตัดสินใจว่าคุณจะแข่งขันในธุรกิจไหนและวิธีที่คุฯใช้จัดการเป็นขั้นตอนต่างๆที่จำเป็นเพื่อนที่จะแข่งขันในธุรกิจนั้น เช่นเราจะผลิตเองหรือจะจ้างผลิต เราจะขายแบบไหนขายสินค้าหรือขายบริการ องค์กรควรทบทวนองค์ประกอบทั้งหมดที่เกี่ยวพันกับรายได้ของตัวเองเป็นประจำ มองหาจุดบกพร่องที่ต้องปรับปรุง จุดบกพร่องหรือจุดอ่อนในที่นี้หมายถึง ล้าสมัยแพงเกินไป ช้าเกินไปหรือไม่ยืดหยุ่น มีด้านไหนในการสร้างรายได้ที่สูสีกับคนอื่นและมีไอเดียบรรเจิดเพื่อสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันในด้านเหล่านั้นหรือไม่

กับดักที่ 2 ลำพองใจปล่อยให้สินค้าล้าหลัง

คุณอาจจะภูมิใจสุดๆกับสินค้าหรือบริการของคุณในวันนี้แต่คุณจำเป็นต้องคิดเผื่อไว้มันกำลังจะกลายเป็นสินค้าที่ด้อยคุณภาพกว่าคู่แข่งในอีกไม่นานคุณจำเป็นต้องเร่งรีบที่จะเอาชนะคู่แข่ง สิ่งที่น่าอัศจรรย์ของความสำเร็จคือ มันทำให้ความคิดแบบอภิสิทธิ์ชนในจิตใต้สำนึก ซี่งเป็นเหตุให้คุณเชื่อว่าไม่จำเป็นต้องทำทุกวิธีเพื่อเรียนรู้และเข้าถึงพฤติกรรมของผู้บริโภคโดยละเอียดอีกต่อไปแล้ววิเคราะห์วิธีการต่างๆในการขาย กระโดดเข้าหาเทคโนโลยีล่าสุดเพื่อปรับปุงผลิตภัณฑ์และทุกเรื่องที่จำเป็นต่อการยืนอยู่ตรงหน้าคนอื่น

กับดักที่ 3 บ่นเบื่อ ปล่อยให้แบรนด์ที่เคยประสบความสำเร็จจืดชืดไม่หวือหวาน่าตื่นเต้น

การที่แบรนด์บรรลุความโดดเด่นพิเศษอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งรักษาความสดใหม่และร่วมสมัยเป็นงานที่แสนยาก เมื่อแบรนด์บรรลุความสำเร็จบางอย่าง ก็มีแนวโน้มนั่งใจเย็น และปล่อยให้แบรนด์จืดชืดแสนธรรมดา ความสำเร็จมักจะทำให้เราละเลยการวิจันตลาด และเครื่องมือต่างๆที่จะช่วยให้เราเข้าใจท่าทีของผู้บริโภคที่มีต่อสินค้าของเราและสินค้าของคู่แข่งรวมถึงท่าทีต่อสิ่งที่เราทำ เพื่อให้แน่ใจว่าทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดีและเราจะได้ก้าวต่อไป

กับดักที่ 4 ยุ่งเหยิงซับซ้อน ปล่อยปละละเลยธุรกิจ ปล่อยให้ธุรกิจอุ้ยอ้ายและยุ่งเหยิง

องค์กรที่ประสบความสำเร็จมักจะให้รางวัลแก่ตัวเองด้วยการเพิ่มคนและแตกกระบวนการจนไร้ระเบียบและมาตรฐาน สิ่งเหล่านี้มักจะเกิดขึ้นจากการสร้างความชัดเจนทางธุรกิจมันอาจเกิดที่หน่วยธุรกิจย่อยในบริษัทหาทางเพิ่มอำนาจในการจัดการของตัวเองซึ่งทำให้เขาสามารถจัดการทรัพยากรของตัวเองได้

กับดักที่ 5 ขยายจนบวมเชื่องช้าไม่คล่องแคล่วว่องไว

คนและองค์กรที่ประสบความสำเร็จมีแนวโน้มที่จะสร้างความซับซ้อนพวกเขาจ้างคนเพิ่มจำนวนมากเพราะสิ่งต่างๆราบรื่นอย่างเห็นได้ชัดเจนและพวกเขาค้นพบสิ่งต่างๆ ที่ต้องทำบ่อยครั้งก็เพื่อลำดับขั้นการบังคับบัญชาตั้งส่วนงานที่ซับซ้อนกับส่วนงานเดิมทำให้ยากในการตอบโต้การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว บริษัทที่จะประสบความสำเร็จฝ่ายต่างๆ จะสร้างระบบที่คุณจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำให้การหาข้อมูลง่ายๆ เช่น จำนวนพนักงานด้านการเงินมีกี่คน แทบจะไม่ได้เป็นระบบจะถูกแบ่งแยก และการเก็บข้อมูลมีหลายมาตรฐาน

กับดักที่ 6 อยู่แบบไม่ดีไม่เลว ไม่เอาผิดคนที่ไม่มีผลงาน ปล่อยให้พนักงานเก่งๆท้อแท้

เมื่อองค์กรประสบความสำเร็จพวกเขามีแนวโน้มที่จะหยุดทำงานหนักและจัดการกับผลงานที่ย่ำแย่อย่างจริงจัง มันจึงเป็นเรื่องยากที่จะย้ายคนใหม่กลับไปยังแผนกเดิม เพราะมีภาวะให้คนทำงานคนใหม่ฝึกทำงานได้เร็ว และแผนกเดิมอาจถูกมองว่าขาดความชำนาญ คนที่มีผลงานดีแนวโน้มอาจจะถูกละเลย ผลที่ตามมาซึ่งเกิดขึ้นกับองค์กรหลายๆแห่ง คนที่ลางานไปนานๆและมีผลงานที่ย่ำแย่ไม่ถูกดำเนินการ มันจึงเป็นโชคร้ายขององค์กรที่แนวโน้มคนที่ทำงานดีจะหมดความท้าทายไปเลยทีเดียว

กับดักที่ 7 เฉื่อยชา นิ่งนอนใจกับความสบายและความมั่นใจ

ความสำเร็จทำให้คนเชื่อว่าตัวเองเก่งและไม่จำเป็นต้องทำในสิ่งที่ยากลำบาก ขาดความเร่งรีบ หรือความรู้สึกว่าอาจเกิดปัญหาขึ้นที่ไหนก็ได้ ผู้นำเป็นผู้ที่กำหนดกรอบความคิดเรื่องวัฒนธรรมความพึงพอใจ แนวโน้มที่เกิดขึ้นคือความภูมิใจกับความสำเร็จและปกป้องวิธีปฏิบัติที่ทำให้บรรลุความสำเร็จในจุดนั้น ความโน้มเอียงเหล่านั้นจะนำมาสู่มุมมองที่คับแคบวัฒนธรรมที่มั่นใจสุด ที่ทำให้คนคิดว่าพวกเขาเป็นทีมงานที่ประสบความสำเร็จในขณะที่ความเป็นจริงโลกกำลังก้าวข้ามคนเราเหล่านี้ไป

กับดักที่ 8 ขลาดกลัว ไม่เผชิญหน้ากับกลุ่มอิทธิพลในองค์กร ขัดแย้งภายใน

ความสำเร็จมักนำไปสู่การจ้างคนมากเกินไป การแบ่งแยกองค์กรออกเป็นส่วนย่อยๆ หน่วยธุรกิจ บริษัทในเครือ ทำงานหนักเพื่อบริหารอย่างอิสระเท่าที่จะเป็นไป บ่อยครั้งเป็นการสร้างกลุ่มงานใหม่ๆที่ทำงานซับซ้อนกับงานเดิมที่ได้รับการจัดสรรทรัพยากรตรงกลางอยู่แล้ว กลุ่มที่แตกแยกออกมามีหน้าที่เหมือนกลุ่มเดิมแต่คนละหน่วยงาน ยิ่งร้ายไปหว่านั้น  จะยิ่งมีวัฒนธรรมความใจแคบ ให้ความสำคัญเกี่ยวกับประเด็นใครได้เลื่อนตำแหน่ง การบางฝักฝ่าย ขัดแย้งขัดแข้งขัดขาภายในองค์กรมีที่มาจากความไม่ชัดเจนทิศทางที่องค์กรจะไป การตัดสินใจเรื่องสำคัญล่าช้า เมื่อเกิดความบกพร่องทางด้านบริหาร คนทำงานจะถูกปล่อยให้ไหลเลื่อนไปคนละทิศคนละทางในที่สุดจะทำให้เสียเวลามหาศาลเมื่อแต่ละกลุ่มโต้แย้งเพื่อแนวทางตัวเอง 

กับดักที่ 9 สับสนยุ่งเหยิง การสื่อสารภายในองค์กรไม่ชัดเจน

เมื่อองค์กรประสบความสำเร็จมั่นคง ผู้บริหารมักจะขาดหนทางที่ชัดเจนว่าองค์กรจะเดินต่อไปทางไหน บางครั้งอาจจะเป็นเพราะพวกเขาไม่รู้แต่ไม่ยอมรับและไม่พยายามที่จะตอบคำถามแบบตรงไปตรงมาพวกเขาก็เลยทำมันทุกอย่างเปิดช่องสำหรับทุกทางเลือก โดยไม่พยายามตัดสินใจและวางแผนพัฒนา พฤติกรรมนั้นทำให้คนคาดเดาไปต่างๆนานา บนพื้นฐานความคิดเห็นของตัวเองที่ได้รับมาโดยตลอด บางครั้งความคิดเห็นเหล่านั้นไม่ได้ตละเตรียมออกมาก่อน เมื่อพนักงานได้รับข้อมูลข่าวสารที่สับสนและไม่มีภาพที่ชัดเจนของทิศทางหรือความก้าวหน้าที่องค์กรตั้งใจจะไปพวกเขาจะรู้สึกอ่อนแอและจะปกป้องงานที่ตัวเองทำอยู่