ธรรมชาติประการหนึ่งของคนในลิฟท์คือ ทุกคนจะวางตัวเย่อหยิ่ง ไม่รู้จัก ไม่มองหน้ากัน ไม่ยิ้มแย้ม ตาจ้องที่เลขบอกชั้น บรรยากาศ ยะเยือกเหมือนเกิดสงครามเย็น แต่คุณอาจ เปลี่ยนแปลงมันได้โดย 1. สั่งขี้มูกใส่ผ้าเช็ดหน้า ส่งให้คนรอบๆ ดู ถามว่า ' ขี้มูกสีนี้มีเชื้อไหมครับ ? ' 2. กรณีที่ขึ้นหลายชั้น แกว่งตัว ไปมาให้ลิฟท์โยกเยก พลางร้อง ' ฮุยเลฮุย ' 3. แจกนามบัตรและขอนามบัตร 4. ทำเสียงบึมทุกครั้งที่มีคนกดปุ่ม 5. จับมือคนที่เข้าใหม่ พลางพูดว่า ' ยินดีต้อนรับ ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ ' 6. ร้อง ' ติ๊งต่อง ' ทุกครั้งที่ประตูปิด ( น่าจะเป็นเปิดมากกว่า ช่างเหอะ ) 7. ไอแห้งๆ เป็นระยะ บ่นพึมพำว่า ยาวัณโรคหมดหลายเดือนแล้ว 8. ยืนเงียบๆ ที่มุมในสุด หันหน้าชิดฝา ไม่ขยับร่างกาย พึมพำคาถา ไม่ต้อง ลงแม้ลิฟท์จะขึ้นสุดแล้ว 9. ผายลมต่อเนื่อง มองผู้หญิงข้างๆ แล้วยิ้ม 10. รำมวยไทเก็ก 11. พูดเสียงดังว่า ' เอ๊ะ ปุ่มอะไร ? ' แล้วกดปุ่มสีแดงที่เขียนว่าหยุดฉุกเฉิน 12. แง้มกระเป๋าถือ ชะโงกหน้าดูข้างใน พูดกับกระเป๋าว่า ' คุณสบายดีไหม ? อากาศในนั้นพอหายใจหรือเปล่า ? เดี๋ยวก็ถึงแล้ว ' 13. เข้าทรง ยิ้มให้กันหน่อยน่า อย่างน้อยถามว่า ไปชั้นไหนคะ เป็นธุระกดลิฟท์ให้...ก็ยังดี