| |
|
คนส่วนมากที่ปีะพฤติทุจริตนั้น
จะไม่รู้ว่าเป็นการทุจริตก็หาไม่ จะไม่รู้ว่าทุจริตมีผลเป็นทุกข์ก็หาไม่แต่พฤติกรรมก็เพราะจิตใจถูกอำนาจฝ่ายต่ำยึดครอง เช่น ความโลภ ความชัง ความหลงเข้าครองใจ ไม่มีคุณธรรมที่จะต่อต้านอำนาจทั้ง 3 อย่างนั้นได้
คนอย่างนี้ เมื่อทำราชการก็ทุจริตในวงราชการ แม้จะอยู่กรมที่เกี่ยวข้องใกล้ชิดกับศาสนาก็หาได้ถึงเกียรติของสถาบันนั้นไม่คอยหาโอกาสทุจริตคดโกง ฉ้อราษฎ์บังหลวงหลอกลวงชาวบ้านให้ต้องเสียเงินเสียทองแม้ในฐานะที่ไม่ควรจะเสีย ร่วมกันฉ้อโกงทุจริตเหมือนอดอยากมาจากภพก่อนหลายร้อยชาติ แม้ทำงานได้รับเงินเดือนเป็นประจำอยู่แล้ว ก็ยังอดเรียกเงินพิเศษแก่ผู้มาติดต่อมิได้ จะเหยียดมือเหยียดเท้าออกไปล้วนมีค่าเป็นเงินเป็นทองทั้งสิ้น ไม่มีน้ำใจ ไม่มีหน้าที่ นอกจากเงิน
คนทุจริตอย่างนี้ย่อมหลีกไม่พ้นซึ่งโทษ 5 ประการดังที่พระศาสดาตรัสไว้ คือ
1. ติเตียนตนเองได้
2. ผู้รู้ใคร่ครวญแล้วติเตียนได้
3. เสียชื่อเสียง
4. หลงตาย
5. สิ้นชีพแล้วไปทุคติ
|
|
ขอขอบคุณ
ข้อมูลที่มีคุณภาพ
จาก หนังสือคติชีวิต
แต่งโดยวศิน อินทสระ
|
|
|
|
|
โดย :นายบังเอิญ
โพสเมื่อ [ วันจันทร์ ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา 13:17 น.]
 |
[ เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Topic Bookmark | ส่งกระทู้นี้ต่อให้เพื่อน ]
นโยบายของเว็บไซต์ กรุณาอ่านก่อนใช้งานระบบใด ๆ
| " ประกาศ " |
|
| | |
|
