... เหนื่อยไหม .. เหนื่อยกับการวิ่งหา ไขว้คว้าอะไรก็ไม่รู้ .. เพียงแค่หวังว่าได้มาแล้วคงมีีความสุข .. ทั้งที่หลายต่อหลายครั้ง ลึกลงไปแร้วหัวใจมันบอกว่า เรากำลังเดินผิดทาง แต่ด้วยเพราะความเคยชินกับเส้นทางนี้เสียแล้ว จึงคิดว่าเป็นทางที่ปลอดภัยที่สุด .. เราจึงไม่พยายามที่จะหลุดออกจากมันเพราะความกลัว ที่จะเผชิญกับความไม่แน่นอน .... หากเข้าใจความจริงของชีวิต ว่าสิ่งที่ผ่านมา ก้อต้องผ่านไป เราจะทุกข์ ก้อต่อเมื่อใจของเราไปฝืนธรรมชาติ อยากให้มันเป็นอย่างที่เราต้องการ เมื่อเรียนรู้ที่จะ " วางใจให้เป็น " เข้าใจธรรมชาติของชีวิตมากขึ้น ชีวิตก็จะง่ายขึ้น
... หลายครั้งในชีวิตที่เราก็เคยหัวเราะ ร้องไห้ ดีใจ เศร้าใจ ผลัดกันมาไม่ซ้ำหน้า แต่ทุกอย่างก็ผ่านไป เรายังมีชีวิตอยู่ ยังไม่ตาย ยังมีปัญญา มีความสามารถ ที่จะทำอะไรดี ๆ ให้กับชีวิตของตนเอง ครอบครัว หรือคนอื่น ๆ ได้อีกมาก
... ความจริงของชีวิต ไม่มีสิ่งใดคงอยู่ถาวร .. มีเกิดแร้วก็ดับไป ทุกสิ่งเป็นธรรมดาของชีวิต ไม่มีความทุกข์ใดจะอยู่กับเราได้ตลอดไป และไม่มีความสุขใดจะคงอยู่ถาวรเช่นกัน
... และเมื่อเราเข้าใจความจริงของชีวิต เราะก็จะไม่คอยบังคับให้ทุกอย่างมั่นคงแน่นอน ใจจะค่อยคลายความอยาก ความยึดติด ความทุกข์ก็จะน้อยลง การเดินทางที่ยาวไกลของเรา แม้จะเหน็ดเหนื่อย ก็จะมีคุณค่า มีความหมาย ใจจะอบอุ่น เพราะว่าทุกขณะคือการเดินบนเส้นทางของความสุข ที่เป็นอิสระและมั่นคง
