จิตแพทย์กลุ่มหนึ่ง ได้มาร่วมประชุมกัน หลังเสร็จสิ้นการประชุม จิตแพทย์สี่คนก็เดินออกมาด้วยกัน แล้วคนหนึ่งก็กล่าวขึ้นว่า : "เวลาผู้คนมีปัญหาไม่สบายใจ ก็วิ่งมาหาพวกเรา แต่อีตอนพวกเรามีปัญหา ก็ไม่รู้ว่าจะวิ่งไปหาใคร..แบบนี้มันเซ็งโคตร" จิตแพทย์อีกสามคนก็เห็นด้วย แล้วคนหนึ่งก็กล่าวขึ้นว่า : "พวกเราก็ระดับอ๋องๆกันทั้งนั้น ทำไมไม่ลองปรึกษากันเองดูล่ะ ใครมีปัญหาหรือความคับข้องใจอะไรก็พูดออกมา เริ่มจากวันนี้ เดี๋ยวนี้เลยก็ได้" แล้วคนแรกก็กล่าว : "ฉันน่ะ คิดอยู่เรื่อยเลย ว่าอยากจะเจื๋อนลูกกระเดือกไอ้เจ้าพวกคนไข้ของฉัน ให้มันดิ้นตะแด่วๆ"
คนที่สอง : "ฉันเป็นพวกนิยมของแพงๆว่ะ ฉันก็เลยต้องคอยจ้องทีจะโขกค่ารักษาจากคนไข้..ฟันพวกเขาจนเลือดอาบ..จะได้มีเงินไปถลุง"
คนที่สาม : "ของฉันนะ ฉันเป็นพวกค้ายาว่ะ และก็มีหลายครั้ง ที่ฉันนั้น ให้คนไข้ของฉันช่วยขายให้"
คนที่สี่ : "ส่วนของฉันนะ คือว่า..ฉันรู้นะ.. ว่ามันไม่ถูกต้อง..แต่ทำยังไงก็แก้ไม่หาย..ไอ้นิสัยปากสว่างเนี่ยะ."
