ฉันปล่อยให้ความรู้สึกผูกพันบางอย่าง...

ค่อย ๆ เลือนหายไปจากความทรงจำทีละเล็กทีละน้อย....

.....ภาพคนบางคน ค่อย ๆ ถูกลบออกไปจากหัวใจ .......

ฉันเคยวาดหวังให้ความผูกพันนี้ คงอยู่เนิ่นนาน....ตลอดไป...

แต่เหมือนเป็นแค่ฉันเพียงคนเดียว ที่คาดหวังให้เป็นแบบนี้....

คาดหวังให้เรามีกันและกัน เหมือนช่วงเวลาสั้น ๆ ที่เราต่างเคยรู้สึก....


.....ฉันหวังเอง....คิดเอง....และรู้สึกไปเอง.....

...........................และเมื่อวันหนึ่ง.....................


ฉันเริ่มมองเห็นคุณค่าในตัวฉันเอง....

ฉันมองเห็นความเสียใจของตัวเอง...

และฉันมองเห็นหยาดน้ำตาของตัวเองกำลังรินไหล.....



ฉันเริ่มรู้สึกสงสารตัวเองมากขึ้น...ที่คิด รู้สึก และคาดหวังเพียงลำพัง....


ฉันเฝ้ามอง มองดูความเป็นไปของความสัมพันธ์.....

และฉันมองเห็นบางอย่างของความสัมพันธ์นั้น



ฉันมองเห็นภาพลวงตาซ่อนเร้นอยู่ในคำว่า....คิดถึง...

ฉันหัวเราะทั้งน้ำตา....ฉันโง่ ที่เพิ่งมองเห็นมัน...



............................



ฉันเริ่มหันมาดูแลเอาใจใส่ความรู้สึกของตัวฉันเองให้มากขึ้น....

ฉันเริ่มทำหัวใจตัวเองให้แข็งแรงขึ้นวันละนิด......วันละนิด...





ฉันเริ่มรู้สึกว่า คำว่า คิดถึง แท้จริงแล้ว ไม่เคยมี…..



...............................วันนี้............................


ฉันไม่คาดหวังความสัมพันธ์นั้น

และฉันปล่อยให้มันหลุดลอยไป....ไกล....โดยไม่พยายามหยุดยั้งมันไว้

ฉันยืนมองความสัมพันธ์นั้น ลอยลับหายไปจากสายตา...



และหวังเพียงว่า .... เราจะเป็นเพียงแค่คนผ่านตา...


ในบางเส้นทางของชีวิต ที่บังเอิญชะตาลิขิตให้เจอกันเท่านั้น.....



....................สุดท้าย....................



รู้สึกดี.....ที่เราห่างกัน....
รู้สึกดี.....ที่เราจะมองไม่เห็นกันบ้าง....ในบางเส้นทาง....
รู้สึกดี.....ที่เราจะลืมเลือนกันไป.....ในบางเวลา
รู้สึกดี.....ที่เราจะกลายเป็นคนอื่นในไม่ช้า….
รู้สึกดี.....ที่เราจะไม่เป็นเราอีกต่อไป…


และสุดท้าย ก็ยังรู้สึกดีที่เคยผูกพันกัน.........

เพลง  Have You Ever - S Club 7