|
มนุษย์เรามักจะหลงติดอยู่ในกับดักของสิ่งที่เรียกว่า เคย
และพยายามยึดเหนี่ยวเอาไว้
โดยคิดว่าสิ่งนั้นจะดำรงมั่นคงไม่แปรผัน
ลืมเลือนการมองให้เห็นตามความเป็นจริง
ซึ่งแปรสภาพเปลี่ยนไปทุกขณะ
เคยเป็นเพื่อน เคยเป็นแฟน
เคยเป็นสามีภรรยา เคยรัก เคยดีต่อกัน
เคยตั้งใจจะอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต
แต่ไม่ว่าจะเคยเป็นมาอย่างไร สิ่งเหล่านั้นล้วนผ่านไปแล้วค่ะ
ความเป็นจริงคือ สิ่งที่มองเห็นอยู่ตรงหน้าปัจจุบันนี้
เวลานี้ และเดี๋ยวนี้ คือ สิ่งที่สำคัญที่สุด มีค่าที่สุดค่ะ
ดังนั้น เราต้องทำปัจจุบันของเราเวลานี้ให้ดีที่สุด
คิดดี พูดดี กระทำกรรมดี แล้วสิ่งดีที่เราทำในขณะนี้
จะเป็นเหตุปัจจุบันให้พบสิ่งที่ดีต่อไปในอนาคตค่ะ
การเฝ้าแต่ครุ่นคิดเคร่งเครียด
ยึดยื้อกับสิ่งที่เคยมี เคยเป็น เคยได้นั้น
จิตที่ขึ้งตึงแน่นก็จะส่งผลให้ร่างกายบิดเกลียวไปด้วย
ถ้ารู้สึกว่าปวดหัวมากๆ ก็ลองนั่งพักเอนตัวให้สบาย
แล้วหลับตาลง ค่อย ๆ หายใจเข้า และผ่อนลมหายใจออกช้าๆ
ให้มีสติรู้ลมหายใจของเราที่กำลังเลื่อนไหล ผ่านเข้าออก
เราก็จะสัมผัสถึงความโปร่งโล่งสบาย
จากความเป็นอิสระของลมที่เลื่อนผ่านเข้าออกเปลี่ยนไปเป็นธรรมดานั้น
แต่ถ้าเมื่อใดเราพยายามสกัดกั้นกักลมเข้าเอาไว้แต่ในจมูกตัวเองอย่างเดียว
เราก็จะรู้สึกถึงความอึดอัดเป็นทุกข์ ไม่อาจทนอยู่ได้นาน
จากการพยายามฝืนความเป็นธรรมชาตินั้น
แม้แต่ลมหายใจของเรา เรายังไม่อาจเก็บไว้กับตัวเองได้ตลอดเวลา
เมื่อหายใจเข้าแล้วก็ต้องหายใจออก
คนอื่น ๆ สิ่งอื่นๆ เขาก็มีชีวิตเป็นของเขา
มีกรรมเป็นของ ๆ ตัวเขา ซึ่งไม่ได้อยู่ในอำนาจของเรา
เราไม่อาจยื้อไว้ หวงแหนไว้
ความคิดวิตกกังวลใดๆ เราปล่อยวางไปพร้อมกับลมร้อน ๆ ที่ผ่านช่องจมูกออกไป
ทิ้งของร้อนเสีย อย่าเอาของหนักมาแบกรับเอาไว้
ชีวิตของเราเริ่มต้นและสิ้นสุดที่ลมหายใจที่ปลายจมูกของตัวเราเอง
ไม่มีเขาก็ใช่ว่าลมหายใจของเราจะหมดสิ้นไปคะ
ขอบคุณที่มา :: www.dlitemag.com
| 
