| |
|
อธิบาย : แย่งชิงสิ่งของที่เขารักหวงแหน
ของรักของหวงแหนของผู้อื่นเช่น ที่ดิน บ้าน หนังสือ ของเล่นเครื่องใช้ไม้สอย ฯ เป็นต้น เราคิดหาวิธีที่จะไปยึดครองมาเป็นของตนเอง การกระทำเช่นนี้ก็เหมือนโจรที่แย่งชิงปานกัน
คุณอูเถียเจียวกล่าวว่า
“สิ่งของโดยตัวของมันเองไม่มีคำว่าสวยไม่สวย ถ้าหากมีคนชอบก็จะถูกดูว่าเป็นของมีค่า หากคนอื่นมาแย่งชิงไป ใจเราจะรู้สึกว่าอย่างไร ?”
หยูจื่อจิ้น กล่าวว่า
“ตอนนี้ถ้าเป็นของที่ฉันรักแล้วถูกผู้อื่นแย่งชิงไปก็กลัวใจจะคิดไม่หยุด !”
นิทาน :
สมัยก่อนจางไปมีห้องชุดใหญ่ห้องหนึ่งสวยงามมากเป็นเพราะร้อนเงิน จึงเอาห้องไปจำนองไว้หนึ่งพันเหรียญ ไว้กับจางจุ่นจางจุ่นคิดอยากได้ห้องนี้อยู่แล้ว จึงหาวิธีครอบครองเอาห้องให้ได้จึงเอาของขวัญมีค่ามากไปให้นายหน้าคนที่แนะนำมาจำนอง โดยให้เขาปลอมใบซื้อขายห้องเป็นสัญญาเก็บไว้ ต่อมาจางไปเดือดร้อนมากก็มาหาจางจุ่นเพื่อหยุดสัญญาจำนองแก้ไขเป็นการซื้อขายขาด จะได้มีเงินมาหมุนได้คล่องขึ้น ขณะนั้น จางจุ่นจึงหยิบสัญญาซื้อขายปลอมมาให้จางไกดู จางไกพูดไม่ออกเป็นใบ้ รู้ว่าสัญญาถูกจางจุ่นแก้ไขไป จึงหลั่งน้ำตาสบถต่อฟ้าว่า “ขอให้ลูกของเธอให้เหมือนข้าและก็ให้ลำบากเหมือนข้า !” ต่อมาลูกหลานของจางจุ่นก็กลายเป็นใบ้ในที่สุดก็ป่วยหนักและตายไป
โอ้! ที่ดินบ้านช่องเป็นของนอกกาย
คิดจะแย่งมาครอบครองเป็นของตนเอง แล้วต้องมาให้ลูกหลานที่ตนรักไปใช้หนี้กรรมอันนี้ทำไมจึงกระทำโง่เขลาเช่นนี้ คนที่ชอบแย่งของรักของคนอื่น ควรเอาเรื่องนี้เป็นสังวร
|
| | |
ขอขอบคุณที่มา
สังคมธรรมะออนไลน์
|
|
|
|
|
โดย :แอ๊บแบ๊ว ( สมาชิกไอดีที่ 9507) โพสเมื่อ [ วันเสาร์ ที่ 15 กันยายน 2550 เวลา 16:10 น.]
 |
[ เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Topic Bookmark | ส่งกระทู้นี้ต่อให้เพื่อน ]
นโยบายของเว็บไซต์ กรุณาอ่านก่อนใช้งานระบบใด ๆ
| " ประกาศ " |
|
| | |
|
