มะเขือ... ใครๆ ก็รู้จักมะเขือ... ไม่ว่าจะเป็นมะเขือยาว  มะเขือพวง  มะเขือเปราะ มะเขือม่วง หรือมะเขือเทศ  มะเขือที่พูดมาทั้งหมดนี้เป็นมะเขือที่เรากิน ผลของมัน

แต่ถ้าพูดถึง มะเขือกินใบ ล่ะ   อาจจะไม่คุ้นกัน

ใช่แล้ว … มะเขือต้นนี้  เรากินใบ แต่ไม่กินผล

เรียกว่า ตัดใบมากินเหมือนกินใบคะน้า ใบกวางตุ้ง อย่างนั้นเลย

มะเขือกินใบ เป็นพืชสวนครัว ที่ปลูกได้ทั่วไป ทุกฤดูกาล แต่อาจจะยังไม่แพร่หลายนัก

มะเขือกินใบมีชื่อทางพฤกษศาสตร์ว่า ซาลานุม ( Sa-lanum)  เป็นพืชกลุ่มเดียวกับพริก มันฝรั่ง และมะเขือเทศ ซึ่งอยู่ในวงศ์  solanaceae  พบทางภาคใต้ของประเทศไทย  จัดเป็นพืชล้มลุก อายุข้ามปี  ลำต้นเดี่ยว แตกกิ่งก้านสาขาเป็นพุ่มใบเป็นใบเดี่ยว  ออกเรียงสลับรอบกิ่งก้าน  มีขนาดใหญ่  ใบมันและไม่มีขน ส่วนดอกเหมือนกับมะเขือทั่วไป 

ดินปลูก ควรผสมปุ๋ยมักจากเศษพืชหรือฟางข้าวเป็นหลัก  ใส่ดินในกระถาง ไม่ควรพูนเต็มกระถาง  มะเขือกินใบชอบที่ร่มรำไร  หากปลูกในกระถาง ควรมีหลังคาตาข่างพรางแสงหรือซาแรน  จะปลูกตามโคนต้นไม้ในบ้านหรือสวนก็ได้

มะเขือกินใบ อายุประมาณ 2 เดือน จะเริ่มออกดอก ควรเด็ดยอดเมื่ออายุได้เดือนครึ่ง  เพื่อให้แตกยอดใหม่หรือเด็ดดอกทิ้งก่อน เพราะวัตถุประสงค์ต้องการกินใบหรือยอด หรือหากต้องการขยายพันธุ์สามารถทิ้งให้เกิดดอกและผลได้

การปรุงอาหาร เด็ดจากใบล่างขึ้นบน นำมาปรุงแทนผักได้  แต่ต้องทำให้สุกก่อน รสชาติอร่อย  ก้านอ่อนนุ่ม กินได้ตั้งแต่ใบอ่อนถึงใบแก่  ยกเว้นแก่จนมีใบเหลือง

นายการุณย์  มะโนใจ นักวิชาการส่งเสริมการเกษตร สำนักงานเกษตรจังหวัดพะเยา  เล่าให้ฟังถึงพืชสวนครัวต้นนี้ว่า เริ่มต้นได้เมล็ดพันธุ์มาจากจังหวัดสุพรรณบุรี  นำมาปลูกที่จังหวัดพะเยา จนได้เมล็ดพันธุ์จำนวนหนึ่ง และได้แจกจ่ายให้กับผู้อ่านนิตยสารเทคโนโลยีชาวบ้านไป 300-400 ราย ที่เขียนจดหมายมาขอทางไปรษณีย์ 

และขณะนี้  ก็รวบรวมได้อีกจำนวนหนึ่งแล้ว กำลังประสานงานกับทีมงานเพื่อนำไปจำหน่ายที่งาน “เกษตรมหัศจรรย์  วันเส้นทางเศรษฐี  เทคโนโลยีชาวบ้าน 2012” ที่จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 22-26 กุมภาพันธ์ 2555  ที่ห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์ บางแค  กรุงเทพมหานคร

นายการุณย์ บอกอีกว่า เคยนำใบจากมะเขือต้นนี้ ไปผัดไฟแดง ผัดน้ำมันหอย ผัดหมูกรอบ  กินได้เหมือนผักทั่วไป  แต่บางคนทดลองกินดิบเป็นผักสด รสชาติจะออกขมๆ ดังนั้น จึงแนะนำว่า กินสุกดีกว่า