แม้คำว่า"ความรัก"จะฟังดูสวยงาม สักแค่ไหน
แต่สำหรับบางคนกลับรู้สึกว่าความรัก
เริ่มเปลี่ยนจากความสวยงามเมื่อครั้งแรกเริ่ม
มาเป็นความเหนื่อยหน่ายในการประคับประครองความสัมพันธ์
และไม่เข้าใจว่าทำไมเดี๋ยวนี้รักของเราช่างไม่มีความสุขเอาซะเลย

มีหลายคนที่พูดกับตัวเองว่า"ใช่แล้วล่ะ...ที่เขาบอกว่าความทำให้คนตาบอด"
แรก ๆ ก็มองไม่เห็นข้อเสียของอีกฝ่าย
นาน ๆ ไปก็เริ่มออกลายมาให้รู้ทีละน้อย
กลายเป็นยิ่งรักกัน...ยิ่งเหนื่อย
ยิ่งผูกพัน..ยิ่งต้องอกทนแบกรับปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ
เพิ่มมากขึ้นตาไปด้วย
จากปัญหาที่เป็นแค่ก้อนเล็ก ๆ กลายเป็นความอดทนยิ่งใหญ่
ที่แทบจะรับไม่ไหวอีกต่อไป

ถามว่าทำไม"มีความรัก" ต้อง "เหน็ดเหนื่อย"
กับมันมากอย่านี้ เหตุผลมันมีเป็นล้าน
ปัญหาของแต่ละคนก็มีความแตกต่างในรายละเอียดปลีกย่อย
คนหนึ่งเหนื่อย เพราะตามใจคนรักมากเกินไป
ทั้งที่จริง ๆ ตัวเองอาจไม่ใช่คนที่ต้องคอยเอาใจใครมากขนาดนั้น
อีกคนก็อาจจะเหนื่อย เพราะเก็บความรู้สึกเอาไว้คนเดียวมากไป
คิดแค่ว่าไม่อยากทำให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่
พอมันต้องเก็บไว้คนเดียวนาน ๆ เข้า
ก็เลยเหนื่อยกับความรัก
เหนื่อที่จะอดทนกับพฤติกรรมซ้ำ ๆ เดิม ๆ
ที่ไม่เคยถูกเปลี่ยนหรือปรับเข้าหากัน


พอสถานการณ์มันเป็นแบบนี้
ก็จะเริ่มสับสนว่าทำไมต้องมาอดทนกับเรื่องแบบนี้ด้วย
ตกลงว่าเราสองคนมีความรักให้กันจริง ๆ ไหม
ถ้านี่คือความรัก ทำไมมันเป็นความรักที่ไม่มีความสุขเอาซะเลย

อย่าปล่อยให้ปัญหามันลุกลามขนาดนั้นเลย
ถ้ารู้อยู่แล้วว่าสาเหตุเป็นเพราะอะไร
ก็ค่อย ๆ ปรับเข้าหากันดีกว่า
หากรู้ว่าตัวเองเป็นคนที่รักมาก ทุ่มเทมาก
แล้วก็ยังจะ"ต้องการ"
ได้กลับมามาก ๆ เหมือนกาน
มันจะกลายเป็นความคาดหวังที่ไปกดดันให้อีกฝ่าย
ทำอะไรที่เพิ่มขึ้นจากสิ่งที่เขาเคยเป็น