เราอาจลืมไป...

เราอาจลืมไป...





เราอาจลืมไปว่า...


เพราะดวงอาทิตย์ที่อยู่อีกฟากของท้องฟ้า


จึงฉายทาบให้แสงจันทร์ในคืนนี้สุกใส



เราอาจลืมนึกไป...


ว่าอดีตแห่งคืนวันของต้นไม้สูงใหญ่


ก็เป็นเพียงเมล็ดพันธุ์น้อยๆ กระจ้อยร่อยเท่านั้น



เราอาจลืมไปแล้วเช่นกัน...


สองมือของพ่อที่หยาบกร้าน


เคยประคอง จนสองขาเราก้าวเดินได้



และเราอาจหลงลืมไป...


แผลเป็นที่หัวเข่าข้างซ้าย


คือครูคนสุดท้าย...


ที่สอนให้เราขี่จักรยานปล่อยมือ...



บางคุณค่า...มีคุณค่าที่สายตามองเห็น...


บางความจริง...ซ่อนอีกความจริงในสิ่งที่เป็น...


ไม่ได้หลบเร้น...


เพียงแต่เราอาจลืมที่จะมองเห็น....เท่านั้น...



 


"ชีวิตเหมือนบันไดสูง ขณะวางพาดไว้ที่พื้น..."







ขอบคุณ  novakaty



เราอาจลืมไป...




เครดิต :
 

ข่าวดาราบน Facebook อัพเดตไว เร็วทันใจ คลิกที่นี่!!



รวมเรื่องเด็ด ประเด็นดัง วันนี้