ดร. Luca Tommasi และ Daniele Marzoli แห่งมหาวิทยาลัย Gabriele d'Annunzio ในเมือง Chieti ประเทศอิตาลีเปิดเผยว่า

จากการศึกษาการสื่อสารระหว่างมนุษย์โดยการได้ยินนั้นสามารถแสดงให้เห็นถึงความไม่สมมาตรกันในร่างกายโดยธรรมชาติ ซึ่งเกิดจากความไม่สมมาตรกันของสมอง และมีผลต่อพฤติกรรมของมนุษย์แต่ละวันอีกด้วย

โดยหนึ่งในสิ่งที่รู้จักกันดีในความไม่สมมาตรกันคือ หูข้างขวาของมนุษย์จะทำงานได้ดีกว่าในการฟังเสียง เพราะเชื่อกันว่าสมองซีกซ้ายของมนุษย์นั้นสามารถประมวลผลคำพูดออกมาได้ดีกว่า

อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้มีเพียงการศึกษาที่ว่าหูข้างใดได้ยินดีกว่ากันในขั้นทดลองในห้องปฏิบัติการที่มีการควบคุม และยังไม่ถือว่าเป็นผลการทดลองจากคนส่วนใหญ่ในโลกนี้

จนกระทั่งเกิดการศึกษาวิจัย 3 ครั้งของ Tommasi และ Marzoli ขึ้นมา โดยมีการทดลองดังนี้

ครั้งแรกจะดูพฤติกรรมการได้ยินของมนุษย์ในขณะที่มีการพบปะพูดคุยกันในสิ่งแวดล้อมแบบไนท์คลับที่มีเสียงอึกทึก โดยการทดลองครั้งแรกพบว่า ใช้กลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักท่องราตรีทั้งหมด 286 คนอยู่ในห้องที่มีเสียงดนตรีดังมาก พบว่าการสื่อสารกันทั้งหมดร้อยละ 72 เกิดขึ้นโดยการได้ยินด้วยหูทางด้านขวาของผู้ฟัง และเมื่อนำมาทดลองซ้ำในห้องปฏิบัติการแล้วพบว่าให้ผลใกล้เคียงกัน จึงสามารถสรุปได้ว่าความไม่สมมาตรกันของมนุษย์ก็น่าจะเกิดขึ้นทั้งในและนอกห้องปฏิบัติการได้เช่นกัน

และในการศึกษาครั้งที่ 2 นักวิจัยทดลองกับนักท่องราตรี 160 คน โดยจะพูดแบบไม่ค่อยชัดและไร้ความหมายให้กลุ่มนี้ฟัง แล้วคอยดูว่าเนื้อหาที่พูดนั้นเข้าหัวผู้ฟังมากเพียงใด โดยจะพูดทั้งทางฝั่งซ้ายและฝั่งขวาแบบอู้อี้ๆ แล้วจากนั้นก็ขอให้ผู้ฟังหยิบบุหรี่มาให้ ผลการทดลองพบว่า กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 58 ได้ยินด้วยหูข้างขวา ขณะที่อีกร้อยละ 42 ได้ยินด้วยหูข้างซ้าย และเมื่อทดลองกับกลุ่มผู้หญิงนั้นก็ให้ผลแบบเดียวกัน อย่างไรก็ตาม ในการศึกษาครั้งนี้ยังไม่มีการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างจำนวนบุหรี่ที่ได้จากผู้ฟังกับหูข้างที่ได้ยินแต่ละข้างนั้น

และการทดลองครั้งที่ 3 ที่เป็นครั้งสุดท้ายนั้น นักวิจัยใช้นักท่องราตรี 176 คน โดยจะพูดให้กลุ่มนี้หยิบบุหรี่มาให้แบบตั้งใจให้ได้ยินเลย โดยให้ฟังด้วยหูข้างใดข้างหนึ่ง พบว่านักวิจัยจะได้รับบุหรี่จากคนที่ได้ยินด้วยหูข้างขวามากกว่าจากคนที่ได้ยินด้วยหูข้างซ้าย

จากการทดลอง จึงสรุปได้ว่าหูข้างขวาและสมองทางฝั่งซ้ายนั้นมีประสิทธิภาพในการสื่อสารด้วยคำพูดมากกว่า

นักวิจัยสรุปว่า

"การศึกษาของเราได้ยืนยันความเชื่อของบรรพบุรุษถึงพฤติกรรมส่วนใหญ่ของมนุษย์หรือสปีชี่ส์อื่นๆเกี่ยวกับการติดต่อสื่อสารทางสังคม ไม่เพียงแต่การสื่อสารระหว่างสิ่งมีชีวิตในสปีชี่ส์เดียวกันเองเท่านั้น แต่ยังหมายถึงการตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อมด้วย"