| |
|
"รักมาก..ไม่ได้หมายความถึงการกอดแน่น ๆ เพราะความอึดอัด..จะลดปริมาณความหอมหวาน"
ความรัก..แม้มันจะมีความห่วงใยเจือปนอยู่ แต่ "ความรัก" ก็คือ "ความรัก" คำเดียวที่ไม่น่าจะพ่วงคำอื่นตามมาให้อึดอัด "ความห่วงใย" ควรจะปนอยู่ในความรักอย่างเจียมตัว พอดิบพอดี
|
|
แล้วเมื่อไหรที่ความรักมันต้องแตกออกมาเป็นสองคำ
หมายถึง มี "ความห่วงใย" มากจนปนความอึดอัดต้องดีดตัวออกมาเป็นอีกหนึ่งคำ พ่วงท้ายจากคำว่า "รัก" บางคนบอกว่า เพราะรักมากเลยเริ่มมี "ห่วงมาก" "หึงมาก" "หวงมาก"
พวกเขากลับไม่ทราบว่า การดูแลห่วงใย หวงแหน เอาใจใส่กันเกินพอดีมันกลับถ่ายเทพลังรักให้กันได้น้อยลง...
|
|
เพราะการกอดในระดับที่อุ่นใจ..กับการกอดในระดับที่หายใจไม่ออก
ให้ความรู้สึกต่างกันจริง ๆ เรามอบความรัก...โดยคิดว่า..ยิ่งรัดให้แน่น..ยิ่งแสดงว่าเรารักเขามาก แต่เมื่อไหร่ที่ทำให้เขาอึดอัด..เขาจะรู้ว่า..การกอกครั้งต่อไปจะไม่สนุกแล้ว อาการอยากให้กอด..หรืออาการอยากได้ความรักนั้น..ก็จะลดลงเข้าใจว่า..เวลาเรารักใคร..เราหลีกเลี่ยงความรู้สึกห่วงหวงได้ยากเต็มที แต่เราก็ต้องเข้าใจอย่างหนึ่งว่า...เราไม่สามารถยัดเยียดความรักให้เขาได้เท่ากับที่เราให้ แต่การทำให้เขารู้สึกดี..น่าจะดีกว่าทำให้เขาอึดอัดและรังเกียจ
ความรักจะสมบูรณ์...ก็ต่อเมื่อผู้รับ รู้สึกได้อย่างเดียวกับเรา..แม้จะไม่เท่ากันแต่หากความรักที่เรามอบให้..กลับทำให้รับรู้สึกในทางตรงข้ามกัน ความทุกข์ก็จะกลับมาเยือนตัวเอง...เพียงเพราะความปรารถนาดีเกินไปของเรา
|
|
แหล่งที่มา: บอร์ดรวมเรื่องน่าอ่าน
|
|
|
|
|
