
มีบ่อยครั้งที่ความคิดเราสับสนวนเวียนย้ำคิด
เป็นทุกข์กับสิ่งที่มายังไม่ถึง เพียรคิดเพียรสร้าง
เพียรขยายให้มันใหญ่โตจนกินไม่ได้ นอนไม่หลับ
จมปลักและทุกข์กับความคิดที่ยากจะสลัดทิ้ง
ฉุกคิดบ้างไหมว่าสิ่งที่เรากำลังคิดหรือนึกนั้น
อาจจะเกิดขึ้น หรือไม่มีขึ้นเลยในอนาคตก็ได้
เราจะดึงเอาอนาคต หรือดึงเอาอดีตมาเป็นทุกข์ในปัจจุบันทำไม
ขอเพียงเราอยูกับปัจจุบัน และทำปัจจุบันให้ดีที่สุด
ประครองตัวประครองมีสติกำกัตนเสมอ
เพื่อเป็นสะพานทอดข้ามไปสู่ความดีงามในอนาคต
และปัจจุบันก็จะกลายเป็นอดีตที่ดีงามเช่นกัน


กระทู้ร้อนแรงที่สุดของวันนี้























กระทู้ล่าสุด


รูปเด่นน่าดูที่สุดของวันนี้















































