เอาให้ได้โสดาบันก่อน

เมื่อได้พระโสดาบันแล้วจะรู้สึกว่าชีวิตจะมั่นคงขึ้น ไม่งั้นเวลาที่เรามีชีวิตอยู่ในโลก เราจะรู้สึกว่ามันไร้ทิศทางที่ชัดเจน เราไม่รู้ว่าเราจะไปทางไหน จะดีขึ้นหรือเลวลงอะไรอย่างนี้ ไม่แน่ มีแต่คำว่าไม่แน่ๆ
พอเป็นพระโสดาบันแล้วมันมีคำว่า "แน่" เกิดขึ้น คือแน่นอนว่าวันหนึ่งจะตรัสรู้ (แน่นอนว่า)วันหนึ่งจะต้องเป็นพระอรหันต์ (แน่นอนว่า)วันหนึ่งจะต้องพ้นทุกข์ มันมีคำว่าแน่เกิดขึ้น
ท่านเปรียบเทียบนะว่า เหมือนกับคนที่ไปเรือล่มอยู่ในทะเล เรือล่มอยู่ในทะเลเนี่ย คนทั่วๆไปเนี่ย เหมือนคนที่อยู่กลางทะเลแล้วไม่รู้ทิศทาง ไม่รู้ว่าควรจะไปทางไหน คนที่รู้ทิศทางว่าควรจะไปทางไหนน่ะ คือพระโสดาบัน รู้ทิศทาง
พอรู้ทิศทางแล้วก็ค่อยๆว่ายน้ำนะ เกาะไม้กระดานหรือเกาะอะไรก็ได้ ค่อยๆเข้าฝั่ง ใกล้เข้าไปเป็นลำดับๆ คนที่เริ่มเคลื่อนเข้าหาฝั่ง ก็คือท่านเทียบเหมือนกับพระสกทาคามี เคลื่อนเข้ามาใกล้ๆ ใกล้ฝั่ง จนกระทั่งปลายเท้าเริ่มหยั่งถึงพื้น ยังอยู่ในน้ำ ยังไม่ขึ้นจากน้ำ ถ้าคลื่นซัดมาก็ยังสำลักน้ำได้ ยังผลุบๆโผล่ๆ เหลืออีกหน่อยหนึ่ง ท่านเทียบเหมือนพระอนาคามี พระอรหันต์เปรียบเหมือนคนที่ขึ้นบกได้แล้ว ปลอดภัยแล้ว
ถ้ายังไม่ได้พระโสดาบันเนี่ย เราจะไร้ทิศทาง ไม่มีทิศทาง พระโสดาบันมีทิศทางที่ชัดเจนแล้วว่า จะพัฒนาไปเรื่อยๆ จนถึงวันหนึ่งจะขึ้นบกได้ จมน้ำตายอีกไม่เกิน ๗ ครั้ง ก็ถึงฝั่ง
หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช