เรามาทำความรู้จัก โรคหวงความโสด กันเถอะ

โรคหวงความโสด....

บุคคลเหล่านี้จะแฝงตัวอยู่ในสังคมมนุษย์คู่รักทั่วไป

โดยไม่เปิดเผยตัวออกมา อาจจะเห็นทำตัวร้องเรียกหาความรัก

ตามหาคนที่ใช่ แต่สุดท้ายพอเอาเข้าจริงๆ ก็ไม่อยากสานต่อความสัมพันธ์นั้นให้ลึกซึ้งขึ้น... เรียกรวมๆว่าโรคหวงความโสด ,โรคเหงามิลเรอเกรดA ,โรคเหงาจีนแดง ,โรครักอิสระ หรือโรคกลัวจู๋/จิ๋ม

ในระยะแรกบุคคลเหล่านี้จะเกิดอาการเหงาเหมืนคนทั่วไป ในบางเวลาที่อ่อนแอ หรืออยู่คนเดียว แต่เมื่อพบว่าตัวเองเหงา จะสามารถหาวิธีคลายเหงาได้ด้วยตนเองเพื่ออัพเลเวลไปเรื่อยๆ เริ่มจากการเดินเล่นคนเดียว การกินบุฟเฟ่คนเดียว ดูหนังคนเดียว ปั่นเรือเป็ดคนเดียว จนกระทั่งไปต่างจังหวัดคนเดียว ตามแต่เลเวลที่สะสมมา จนเมื่อสามารถอัพจนเลเวลสูงแล้ว นั่นคืออาการที่ไม่สามารถรักษาหายขาดได้ง่ายๆต้องใช้ยาพิเศษ เปรียบได้กับการนอนรอรักแท้ของสโนไวท์ในป่าหิมพานต์เลยแหละ

เมื่อระยะแรกผ่านไป จะทำให้บุคคลเหล่านี้พบเจอผู้คนมากมายขึ้น เนื่องจากกล้าที่จะไปไหนมาไหนได้ พบเจอสังคมใหม่ เค้าจะเจอคนที่คุยถูกคอจนสามารถพัฒนาได้ เรียกว่าอาการระยะที่สอง ระยะนี้จะเริ่มสับสนในตัวเอง แรกๆจะรู้สึกดีมากๆเหมือนได้รับยาบำบัด แต่ต่อมาจะเริ่มเกิดคำถามขึ้นในใจว่ามันใช่ที่ต้องการแล้วเหรอ

ระยะสุดท้าย ผู้ติดเชื้อจะเริ่มมั่นใจว่าการอยู่คนเดียว ทำอะไรตามใจนั้นเป็นสิ่งที่สะบายใจที่สุด จะไม่พัฒนาความสัมพันธ์ต่อ อีกฝ่ายอาจทนไม่ได้และหายจากไป แต่หากอีกฝ่ายติดเชื้อเช่นเดียวกันก็จะสามารถคบกันในระยะนี้ต่อไปได้อีกนานเป็นยาชนิดพิเศษ และอาจจะสามารถหายขาดได้ เนื่องจากโรคนี้ต้องใช้เวลา และยาตัวนี้

ลองตรวจสอบตัวเองในระยะเบื้องต้นดูว่า ตอนนี้ตัวเองอยู่ในระยะไหนแล้ว ดูจากความแข็งแกร่งในการทำกิจกรรมต่างๆ หากคิดจะรักษา ต้องรักษาตั้งแต่เนิ่นๆ อย่าลองของด้วยการเพิ่มเลเวลของตัวเอง เพราะมันจะติดใจและเพิ่มไปเรื่อยๆ