ครองเรือนด้วยธรรม

... 

ทุกคนต้องมองเห็นคุณความดีของกันและกัน 

อยู่ร่วมกัน อย่าไปมองแต่เรื่องชั่วเรื่องไม่ดีของคนอื่น 

เพราะคนที่ยังไม่สิ้นกิเลสมันก็มีทั้งดีทั้งชั่ว 

คุ้มดีคุ้มร้าย ถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งประมาทลงไป 

ต้องอยู่คนเดียว ไม่ต้องอยู่กับหมู่ ..จึงถูกต้อง 

ถ้ายังอยู่กับหมู่อยู่มันต้องมีคุณธรรม 

คือ เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา อยู่ในใจ 

ต้องมี"พรหมวิหารธรรม ๔ ประการ"นี้ อยู่ในใจแล้ว 

ถ้ามีคุณธรรมเหล่านี้อยู่ในใจทุกคนเลย 

อย่างนี้นะ เราอยู่กันได้สบายมาก 

ไม่เดือดร้อนอะไรเลย เพราะต่างคนก็ต่างปรารถนา 

ให้อีกฝ่ายหนึ่งมีความสุขเหมือนกัน 

ว่ามันจะกระทบกระทั่งกับใครไม่สนใจ 

พูดอะไรก็ไม่ได้คิดหน้าคิดหลังว่าเมื่อตนพูดอย่างนี้ 

ไปมันจะกระทบผู้อื่นให้เสียใจให้เจ็บอกเจ็บใจ 

ไม่ดีมันไม่คิด คิดไม่ได้เลยบางคนน่ะเป็นอย่างนั้น 

เอาแต่ความประสงค์ของตนเป็นประมาณ 

ตนต้องการพูดอย่างนี้ทำอย่างนี้ก็พูดไปทำไป 

จะกระทบกระเทือนใครก็แล้วแต่ 

อันเช่นนั้นน่ะไม่เหมาะสมกับการอยู่กับคนหมู่มาก 

ความประพฤติเช่นนั้น ความเห็นเช่นนั้น 

... 

ส่วนหนึ่งจากพระธรรมเทศนาหัวข้อ