การให้ทานโดยไม่เตรียมการไว้ก่อนใครมาเราก็ได้เราให้ได้ถ้าทำอย่างนี้เสมอๆคนมาขอทานเราไม่ยอมให้พูดขอรีบควักเลยแล้วมันจะมีผลในชาตินี้คือสิ่งที่เราขัดข้องคิดว่าจะไม่ได้มันจะโผล่เราก็ให้เท่าที่จะให้ได้เขาไม่บังคับเรานี่พอทำไปไม่กี่ปีก็เริ่มให้ผลของที่มันจะได้มามันมีการคล่องตัวมากขึ้นแต่เวลาให้เราอย่าไปคิดถึงผลอันนี้นะต้องให้ด้วยการสงเคราะห์จริงๆคือตัดไปเลยมันได้เท่าไหร่ก็ช่างถ้าไปคิดว่าเราต้องให้เพื่อต้องการผลตอบแทนผลจะถูกตัดเพราะเป็นการให้ทานที่ประกอบด้วยความโลภ
พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่า “ธรรมของเรามิใช่เป็นเครื่องเนิ่นช้า... ต้องเร็วๆไวๆ”
